Albanian occult -shkrime

Uarda

Besimi yt dhe i imi gjykohen çdo ditë.
Staff member
Moderator/e
Regjistruar
Jun 23, 2020
Mesazhe
1,653
Pëlqime
780
Pikë
113
Location
Bornholm Danimarke
PLLAKA IV: I LINDUR NË HAPËSIRË
(Pllakat e Smeralda të Thot-it)

-
Dëgjoje, o njeri, zërin e mençurisë, kushtoji vëmendje zërit të Thoth, Atlantidasit! Lirisht ta jap ty mençurinë time, mbledhur në kohën dhe në hapësirën e këtij cikli; zot i mistereve, Diell i mëngjesit, që jeton përgjithmonë, një bir i Dritës që shkëlqen ndritshëm, yll i mëngjesit, Thoth, mësuesi i njerëzve, është i të Gjithëve. Shumë kohë më parë, në fëmijërinë time, shtrihesha poshtë yjeve në tashmë prej kohësh Atlantidën e përmbytur, duke ëndërruar misteret tepër lart mbi njerëzit. Pastaj në zemrën time u rrit një dëshirë e zjarrtë për të ndjekur shtegun që të çon tek yjet. Vit pas viti kërkova mençuri dhe dije të re, duke ndjekur shtegun, derisa, më në fund, Shpirti im, në cfilitje të madhe, këputi skllavërinë e tij dhe u çlirua prej vargonjve. Unë isha i lirë nga skllavëria e tokës së njerëzve. I lirë nga trupi, vetëtiva në natë. Më në fund për mua ishte hapur hapësira yjore. U lirova nga robëria e natës. Në fund të hapësirës kërkova mençurinë, larg, përtej dijes së kufizuar të njerëzve. Shpirti im udhëtoi lirisht, larg, në hapësirë, në rrethin e pafundëm të dritës. Të pazakonshëm, përtej dijes, ishin disa prej planeteve, të mëdhenj dhe gjigandë përtej ëndrrave të njerëzve. Atëherë unë gjeta Ligjin, në gjithë bukurinë e tij, që punon nëpërmjet dhe midis tyre, njësoj si këtu mes njerëzve. Shpirti im vetëtiu përpara përmes bukurisë së pafundme, me mendimet e mia fluturova larg përmes hapësirës. U çlodha atje mbi një planet bukurie. Melodi harmonike mbushnin gjithë ajrin. Kishte forma që lëviznin në Rregull, të mëdha dhe mjeshtërore si yjet e natës; duke u rritur në harmoni, një ekuilibër i rregulluar, simbole të Kozmosit, ashtu si Ligji. Të shumta janë yjet që kalova në udhëtimin tim, të shumta racat e njerëzve në botët e tyre; disa që zhvilloheshin drejt lartësimit si yjet e mëngjesit, të tjerë që rrëzoheshin poshtë në errësirën e natës. Secili prej tyre dhe të gjithë së bashku duke u përpjetur për t’u ngjitur lart, duke fituar lartësitë dhe duke matur thellësitë, duke lëvizur, me raste, në mbretëritë e përndritjes, duke jetuar përmes errësirës, duke fituar Dritën. Dije, o njeri, se ajo Dritë është trashëgimia tënde! Dije se errësira është vetëm një perde! Vulosur në zemrën tënde është shkëlqimi i përjetshëm që pret momentin të fitojë lirinë, duke pritur të grisi velin e natës. Gjeta disa që kishin fituar eterin. Ata ishin të lirë nga hapësira ndërsa ishin akoma njerëz. Duke përdorur fuqinë, që është themeli i të Gjitha gjërave, larg në hapësirë ata ndërtuan një planet, tërhequr nga forca që rrjedh përmes Gjithësisë; duke kondensuar, duke kombinuar eterin në forma që rriteshin sipas dëshirës së tyre. Në shkencë, ata ua kalonin të gjitha racave, ata, bijtë e yjeve, të fuqishëm në mençuri. Për një kohë të gjatë ndalova, duke studiuar mençurinë e tyre. I pashë të krijonin, prej nga eteri, qytete gjigande të kuqe dhe të arta. Të formuara nga elementi fillestar bazë e të gjithë materies, eteri projektohej larg. Në një të shkuar të largët, ata e kishin fituar eterin, liruan vetveten nga robëria e mundimit; formonin vetëm një imazh në mendjen e tyre, dhe, me shpejtësi e krijonin, e ajo rritej. Më pas, shpirti im përparoi me shpejtësi përmes gjithë Kozmosit, duke parë gjëra të papara ndonjëherë, gjëra të reja dhe të vjetra; duke mësuar se njeriu është me të vërtetë i lindur në hapësirë, një Diell i Diellit, një bir i yjeve. Dije, o njeri, se në çfarëdo trupi që jeton ti, sigurisht që është një me yjet! Trupat tuaj nuk janë gjë tjetër veçse planet që rrotullohen rreth diejve të tyre qëndrorë. Kur të kesh fituar dritën e gjithë mençurisë, do të jesh i lirë të shkëlqesh në eter, një nga Diejt që ndriçojnë errësirën e jashtme – një qënie i lindur në hapësirë dhe i rritur në Dritë. Pikërisht si yjet, që me kalimin e kohës, humbasin shkëlqimin e tyre dhe drita kalon prej tyre tek burimi i madh, po kështu, o njeri, edhe shpirti tënd përparon duke lënë pas errësirën e natës. Je formuar nga eteri fillestar, je i mbushur me shkëlqimin që rrjedh nga burimi, i kufizuar nga eteri i pranishëm përreth, e megjithatë gjithmonë flakëron, derisa, më në fund, të jesh i lirë. اliroje flakën tënde nga errësira, fluturo jashtë natës, dhe do të jesh i lirë!

Unë udhëtova përmes hapësirë-kohës, duke ditur se, më në fund, shpirti im ishte i lirë, duke ditur që tani do të mund të kërkoj të arrij mençurinë. Derisa, më në fund, kalova në një plan, të fshehur nga dija, të panjohur për mençurinë, që shtrihej përtej gjithë çfarë njohim ne. Kur pata këtë dije o njeri, shpirti im u rrit i lumtur, sepse tani isha i lirë. Dëgjo ti, i lindur në hapësirë, dëgjo me vëmendje mençurinë time; ju nuk e dini se edhe ju do të jeni të lirë. Vere vath në vesh mençurinë time, o njeri, sepse duke më dëgjuar, edhe ti do të mund të jetosh i lirë. Ti, tokësor, nuk je bir i tokës, por je bir i Dritës Kozmike të Pafundme. Nuk di ti o njeri për trashëgiminë tënde? Nuk e di që je në të vërtetë Dritë? Diell i Diellit të Madh, kur ti të përvetësosh mençuri, do të jesh me të vërtetë i vetëdijshëm për farefisninë tënde me Dritën. Tani ty ta jap dijen, mundësinë për të ecur në rrugën që kam shkelur unë, dhe do të të tregoj me të vërtetë se si, me përpjekjet e mia, kam ecur në shtegun që çon tek yjet. Dëgjo o njeri, dhe njihe skllavërinë tënde, mëso si të çlirohesh nga kjo barrë! Duhet të ngrihesh jashtë nga errësira, dhe të jesh një me Dritën dhe një me yjet. Ndiq gjithmonë udhën e mençurisë! Vetëm në këtë mënyrë ti do të mund të ngrihesh nga poshtë. Fati i njeriut e shtyn gjithmonë përpara në lakoret e Gjithësisë së Pafund. Dije o njeri se e gjithë hapësira është e disiplinuar. Vetëm përmes Rregullit mund të jesh Një me Gjithësinë. Rregulli dhe Ekuilibri janë Ligji i Kozmosit. Ndiqi dhe do të jesh Një me Gjithësinë! Ai që ndjek rrugën e mençurisë, duhet të jetë i hapur për lulen e jetës dhe duhet ta shtrijë vetëdijen e vet jashtë errësirës, për të rrjedhur në Gjithësi nëpërmjet kohës dhe hapësirës.

Duhet të pushosh në heshtjen e thellë, e duhet të presësh, derisa, më në fund, të jesh i lirë nga dëshira, i lirë nga dëshira e zjarrtë për të folur në heshtje. Pushto, nëpërmjet heshtjes, robërinë për të folur! Përmbaju të ngrënës, derisa ta kesh dominuar dëshirën për ushqimin, që është robëri e shpirtit. Pastaj dergju në errësirë! Mbylli sytë e tu në rrezet e Dritës! Forcën tënde jetësore përqëndroje në vetëdijen tënde, duke e çliruar nga lidhjet e natës! Në mendjen tënde vendos imazhin e dëshirës tënde! Vizualizo vendin që ti dëshiron të shohësh! Vibro para e mbrapa me fuqinë tënde! Zgjidhe shpirtin tënd nga nata e vet! Në mënyrë energjike duhet të lëkundesh me gjithë forcën, derisa, më në fund, shpirti tënd të jetë i lirë. Madhështore, përtej fjalëve, është flaka e Kozmosit, shtrihet në plane të panjohura për njeriun; e fuqishme dhe e ekuilibruar, duke lëvizur në Rregull, muzikë harmonish, larg përtej njeriut. Duke folur me muzikë, duke kënduar me ngjyrat, flakëron që nga fillimi i Gjithësisë së Përjetshme. Ju jeni shkëndija të flakës, o fëmijët e mi, duke u djegur me ngjyrat dhe duke jetuar me muzikën. Dëgjoje zërin dhe do të jesh i lirë! Vetëdija e lirë shkrihet me Kozmosin, Një me Rregullin dhe me Ligjin e Gjithësisë. Nuk e ke ditur, o njeri, që Drita do të shkëlqejë jashtë errësirës, drita do të flakërojë përpara, një simbol i Gjithësisë. Recitoje këtë lutje për të arritur mençurinë! Lutu për ardhjen e Dritës tek Gjithësia! Shpirt i fuqishëm i Dritës, që shkëlqen përmes Kozmosit, tërhiqe flakën time më pranë harmonisë tënde! Ngrije lart zjarrin tim, jashtë errësirës, magnet i zjarrit që është Një me Gjithësinë! Ngrije lart shpirtin tim ti, Bir i fuqishëm dhe i pushtetshëm. Bir i Dritës, mos u largo! Më tërhiq në mënyrë që unë të kem fuqi të shkrihem në furrën tënde; Një me të gjitha gjërat dhe të gjitha gjërat në Një, zjarr i tendosjes së jetës dhe Një me Trurin. Kur ti ta kesh çliruar shpirtin tënd nga skllavëria e tij, dije se, për ty, është zhdukur errësira. Gjithmonë përmes hapësirës ti mund të kërkosh mençuri, jo më i kufizuar nga zinxhirët e farkëtuara në mish. Do të lëvizësh përpara dhe lart në mëngjes, si një flakëronjës i lirë, o Shpirt, për në mbretëritë e Dritës! Lëviz ti në Rregull, lëviz ti në Harmoni, lirisht ti do të lëvizësh me Bijtë e Dritës. Kërko dhe njihe ti اelësin tim të Mençurisë! Në këtë mënyrë, o njeri, ti, sigurisht që do të jesh i lirë.

-
Nuk lejohet të kopjohet materiali
© The Albanian Occult
 

Uarda

Besimi yt dhe i imi gjykohen çdo ditë.
Staff member
Moderator/e
Regjistruar
Jun 23, 2020
Mesazhe
1,653
Pëlqime
780
Pikë
113
Location
Bornholm Danimarke
Urdhri antik dhe mistik Historia e Rosae
Crucis

Urdhri Rosicrucian, AMORC është i njohur ndërkombëtarisht me titullin e tij tradicional dhe autentik, Urdhri i lashtë mistik Rosae Crucis, nga i cili rrjedh shkurtesa "AMORC". Rendi i lashtë mistik Rosae Crucis është forma latine e emrit të organizatës, e cila përkthehet fjalë për fjalë në urdhrin e lashtë mistik të kryqit të trëndafilit. Nuk ka asnjë kuptim fetar të lidhur me këtë simbol; simboli i Kryqit të Trëndafilit i paraprinë krishterimit. Kryqi simbolikisht përfaqëson trupin e njeriut dhe trëndafili përfaqëson vetëdijen e individit.Historia e Urdhrit Rosikrucian, AMORC, mund të ndahet në dy klasifikime të përgjithshme: tradicionale dhe kronologjike. Historia tradicionale përbëhet nga alegori mistike dhe legjenda magjepsëse që janë përcjellë me shekuj gojë më gojë. Llogaritë kronologjike të Urdhrit Rosicrucian bazohen në data specifike dhe fakte të verifikueshme.Lëvizja Rosikruciane, nga e cila Urdhri Rosikrucian, AMORC, është përfaqësuesi më i shquar modern, i ka rrënjët në traditat misterioze, filozofinë dhe mitet e Egjiptit të lashtë që datojnë afërsisht nga viti 1500 pes. Në antikitet fjala "mister" i referohej një gnosje të veçantë, një mençurie të fshehtë. Mijëra vjet më parë në Egjiptin e lashtë u krijuan trupa ose shkolla të zgjedhura për të eksploruar misteret e jetës dhe për të mësuar sekretet e kësaj mençurie të fshehur. Vetëm studentët e sinqertë, duke shfaqur një dëshirë për njohuri dhe duke përmbushur teste të caktuara, u konsideruan të denjë për t'u futur në këto mistere. Gjatë shekujve, këto shkolla misterioze shtuan një dimension iniciativ në njohuritë që ata transmetuan.Më tej lidhet tradicionalisht që anëtarët e parë të studentëve të Urdhrit u takuan në dhoma të izoluara në tempuj të mrekullueshëm të vjetër, ku, si kandidatë, ata u iniciuan në misteret e mëdha. Studimet e tyre mistike atëherë morën një karakter më të mbyllur dhe mbaheshin ekskluzivisht në tempuj që ishin ndërtuar për atë qëllim. Tradita rosikruciane tregon se piramidat e mëdha të Gizës ishin më të shenjta në sytë e iniciuesve. Përkundër asaj që pohojnë historianët, tradita jonë tregon se piramidat e Gizës nuk ishin ndërtuar për të qenë varre të faraonëve, por ishin në të vërtetë vende studimi dhe inicimi mistik. Shkollat e misterit, me kalimin e shekujve të kohës, gradualisht evoluan në qendra të mëdha të të mësuarit, duke tërhequr studentë nga e gjithë bota e njohur.Faraoni Tutmoses III, i cili drejtoi Egjiptin nga viti 1500 deri në 1447 pes, organizoi shkollën e parë ezoterike të iniciuesve të themeluar mbi parime dhe metoda të ngjashme me ato të përjetësuara sot nga Rendi Rosikrucian, AMORC. Dekada më vonë Faraoni Amenhotep IV u iniciua në shkollën sekrete. Ky faraon më i ndriçuar - monoteisti i parë i historisë - u frymëzua aq shumë nga mësimet e mistershme saqë ai i dha një drejtim krejtësisht të ri fesë dhe filozofisë së Egjiptit. Ai themeloi një fe që njohu Aton, diskun diellor, si simbolin e hyjnisë së vetme - themeli i vetë jetës, simboli i Dritës, së Vërtetës dhe Gëzimit - dhe ndryshoi emrin e tij në Akhenaton për të pasqyruar këto ide të reja. Dhe megjithëse feja e hershme u rindërtua më vonë, ideja mistike u shtrua në vetëdijen njerëzore dhe flaka e saj nuk vdiq kurrë.Shekuj më vonë, filozofët grekë si Thalesi dhe Pitagora, filozofi Romak Plotini dhe të tjerët, udhëtuan për në Egjipt dhe u iniciuan në shkollat e mistereve. Ata më pas sollën mësimin dhe mençurinë e tyre të përparuar në botën perëndimore. Përvojat e tyre janë shënimet e para të asaj që përfundimisht u rrit dhe lulëzoi në Urdhri Rosikrucian. Emri i Urdhrit, siç dihet tani, do të vinte shumë më vonë. Sidoqoftë, Urdhri Rosikrucian gjithmonë përjetësoi trashëgiminë e tij të simbolikës dhe parimeve antike.

Fillimet e hershme evropiane

Ishte në kohën e Karlit të Madh (742-814) filozofi francez Arnaud futi mësimet mistike në Francë, dhe prej andej ato u përhapën në pjesën më të madhe të Evropës Perëndimore. Në të gjithë Europën mesjetare njohuritë mistike shpesh ishin domosdoshmërisht të krijuara në simbolikë ose të maskuara dhe të fshehura në formulat e Alkimistëve, sistemi simbolik i njohur si Kabala dhe ritualet e Urdhrave të Kalorësisë.Ndërsa pjesa më e madhe e Europës mesjetare qëndronte në errësirë, civilizimi shumë i përparuar arab ruajti një pjesë të madhe të mësimeve mistike përmes teksteve të përkthyera direkt nga bibliotekat e mëdha të botës antike, siç është Biblioteka e Aleksandrisë në Egjipt. Filozofia, mjekësia, matematika dhe alkimia ishin të gjitha lëndë të rëndësishme të ruajtura në këto biblioteka dhe më vonë u transmetuan në Europë me anë të arabëve.Alkimia - arti i shndërrimit - erdhi në pah me grekët e Aleksandrisë. Pastaj iu prezantua arabëve, të cilët më pas e transmetuan këtë art dhe pararendës të kimisë në Evropë. Alkimistët luajtën një pjesë të jashtëzakonshme në historinë e hershme të Urdhrit Rosikrucian. Ndërsa shumë alkimistë ishin të interesuar të bënin ar, disa kishin më shumë shqetësime për shndërrimin e karakterit njerëzor. Alkimistët evropianë dhe Kalorësit Templarë, në kontakt me civilizimin arab në kohën e Kryqëzatave, sollën pjesën më të madhe të kësaj mençurie në Perëndim. Në Evropë, alkimistët transhendentë - mistikët dhe filozofët - u përpoqën të shndërronin elementet bazë të karakterit njerëzor në virtyte më fisnike dhe të lëshonin mençurinë e vetes hyjnore brenda individit. Disa nga alkimistët e njohur të cilët ishin gjithashtu Rosikrucianë ose ishin të lidhur ngushtë me ta ishin Albertus Magnus, Roger Bacon, Paracelsus, Cagliostro, Nicholas Flamel dhe Robert Fludd.Siç thotë thënia e vjetër, "E vërteta do të të bëjë të lirë". Si pasojë, ata që kërkuan të vërtetën dhe u përpoqën t'ia shpjegonin atë njerëzve të tjerë u bënë objekt i persekutimit nga sunduesit tiranë ose sistemet e ngushta fetare. Për disa shekuj, për shkak të mungesës së lirisë së mendimit, Urdhri duhej të fshihej nën emra të ndryshëm. Sidoqoftë, në të gjitha kohërat dhe vendet, Urdhri nuk i pushoi asnjëherë veprimtaritë e tij, duke përjetësuar idealet dhe mësimet e tij, duke marrë pjesë direkt ose indirekt në përparimin e arteve, shkencave dhe civilizimit në përgjithësi, dhe gjithmonë duke theksuar barazinë e burrave dhe grave dhe solidariteti i vërtetë i mbarë njerëzimit.Ndërsa Rilindja shpërtheu në Europë me një interes të ri në arte dhe shkenca, një botim misterioz i shtypur në Gjermaninë e shekullit XVII dhe i quajtur Fama Fraternitatis paralajmëronte një interes të ri për Rosikrucianizmin në të gjithë Europën. Fama prezanton Christian Rosenkreuz, një personazh mitik për të cilin thuhej se kishte udhëtuar në qendrat e të mësuarit në Lindjen e Afërt dhe që personifikonte interesin e ringjallur për studimet ezoterike dhe mësimin mistik.Në fund të shekullit të shtatëmbëdhjetë, duke ndjekur një plan të propozuar fillimisht nga Francis Bacon në The New Atlantis, një koloni e udhëheqësve Rosikrucian u organizua për të krijuar artet dhe shkencat Rosicrucian në Amerikë. Në 1694 kolonët Rosikrucianë bënë udhëtimin e rrezikshëm përtej Oqeanit Atlantik në një anije të regjistruar posaçërisht, Sarah Maria, nën udhëheqjen e Johannes Kelpius, mjeshtrit të një Lozhe Rosikruciane në Evropë. Duke zbarkuar në Filadelfia, kolonistët krijuan vendbanimin e tyre të parë dhe më vonë u zhvendosën në perëndim të Pensilvanisë për në Efratën. Këto bashkësi Rosikruciane dhanë kontribute të çmuara në kulturën amerikane të sapo shfaqur në fushat e shtypjes, filozofisë, shkencave dhe arteve. Më vonë amerikanë të shquar si Benjamin Franklin, Thomas Jefferson dhe Thomas Paine ishin të lidhur ngushtë me komunitetin Rosikrucian. Në fakt, shumë Rosicrucians luajtën një rol të rëndësishëm në procesin e madh alkimik dhe shoqëror që çoi në themelimin e një kombi të ri.Gjatë historisë, ka pasur periudha të veprimtarisë më të madhe dhe më të vogël të Rosikrucianizmit në të gjithë botën. Ndërsa ishte joaktiv në Amerikë gjatë shekullit të nëntëmbëdhjetë, Urdhri ishte shumë aktiv në Francë, Gjermani, Zvicër, Rusi, Spanjë dhe toka të tjera gjatë kësaj kohe.Në 1909 biznesmeni dhe filozofi amerikan, H. Spencer Lewis, udhëtoi për në Francë, ku u iniciua rregullisht në Urdhrin Rosikrucian dhe u caktua me përgjegjësinë e rinovimit të veprimtarisë Rosikruciane në Amerikë. Me H. Spencer Lewis si president të saj, Rendi Rosikrucian, AMORC, u inkorporua në 1915 në New York City. Në vitin 1927 Urdhri zhvendosi selinë e tij në San Hoze, Kaliforni - vendi i Parkut të sotëm Rosikrucian.Gjatë 100 viteve të kaluara miliona njerëz kanë qenë studentë të mësimeve Rosikruciane.Gjatë historisë, një numër personash të shquar në fushat e shkencës dhe artit janë shoqëruar me lëvizjen Rosikruciane, të tilla si Leonardo da Vinci (1452-1519), Cornelius Heinrich Agrippa (1486-1535), Paracelsus (1493-1541), François Rabelais (1494-1553), Tereza e Avila (1515-1582), Gjoni i Kryqit (1542-1591), Francis Bacon (1561-1626), Robert Fludd (1574-1637), Jacob Boehme (1575-1624) , René Descartes (1596-1650), Blaise Pascal (1623-1662), Baruch Spinoza (1632-1677), Isaac Newton (1642-1727), Gottfried Wilhelm Leibnitz (1646-1716), Benjamin Franklin (1706-1790), Thomas Jefferson (1743-1826), Michael Faraday (1791-1867), Ella Wheeler Wilcox (1850-1919), Marie Corelli (1855-1924), Claude Debussy (1862-1918), Erik Satie (1866-1925) dhe Edith Piaf (1916-1963).Trashëgimia e sotme Rosikruciane përbëhet nga një koleksion i gjerë njohurish i cili na ka ardhur gjatë shumë shekujve për të pasuruar trashëgiminë kulturore dhe shpirtërore të AMORC. Njohurive të kaluara nga të urtët e Egjiptit të lashtë u shtuan koncepte filozofike të shprehura nga mendimtarët e mëdhenj të Greqisë antike, Indisë dhe botës Arabe. Pastaj, disa shekuj më vonë, u formuluan porositë mistike të alkimistëve rosikrucianë të Mesjetës, pasuar nga zgjerimi i gjerë i njohurive që ndodhi nga Rilindja deri në ditët e sotme.Kufiri i Ri
Siç mund ta shihni, idetë rosikruciane dhe procesi dhe metoda unike e zhvillimit të brendshëm janë zhvilluar gjatë shumë shekujve. Kështu, një numër i madh i ligjeve dhe parimeve mistike që shpjegohen në monografitë tona janë produkt i studimeve dhe eksperimentimeve të vazhdueshme që mistikët e së kaluarës kanë kryer për të shpuar misteret e natyrës dhe universit.

Në shekullin e 21, ne ndiejmë fort se këto mësime do të luajnë një rol gjithnjë e më të rëndësishëm në evolucionin e njerëzimit. Me përparimin e shpejtë teknologjik dhe efektet e tij në mjedis dhe në psikikën njerëzore, njerëzit janë në kërkim të një burimi të brendshëm, gjithnjë të besueshëm të forcës dhe ekuilibrit. Ndoshta tani më shumë se kurrë, ne po synojmë të kuptojmë, për ndriçimin mistik, për udhëheqjen shpirtërore, për harmoninë dhe paqen. Përmes sistemit të tij unik të udhëzimit dhe idealeve të tij humanitare, Urdhri Rosicrucian, AMORC, ofron një dritë drite për të gjithë ata që kërkojnë përgjigjet e pyetjeve të jetës duke ndjekur këtë rrugë të brendshme drejt mençurisë.
 

Attachments

Top